مهرنوش سهرابی، پرستار زرتشتی که در بیمارستان شهدای کارگر یزد، در این روزهای سخت کرونایی مشغول کار است، دل‌نوشته ای را در اختیار سایت برساد قرار داده است، که می توانید آن را در ادامه مطلب بخوانید:

بنامش و بیادش و در پناهش
با درود فراوان خدمت خوانندگان سایت برساد
سال نو همگی خجسته، فرا رسیدن سال نو همیشه نوید بخش افکار نو، کردار نو و تصمیم های نو برای آینده ای هست که همه ما امیدواریم که بهتر از گذشته باشه.
مهرنوش سهرابی متولد ۱۳۶۵ فرزند ایرج سهرابی خادم فعلی پیر سبز هستم فارغ التحصیل رشته کارشناسی پرستاری از دانشگاه یزد و ۱۱ سال سابقه کار در این رشته در بخش های مراقبت های ویژه را دارم و اکنون مشغول به خدمت در بیمارستان شهدای کارگر یزد در بخش ICU هستم.
از آن جا که محل خدمت من کانون اصلی بیماران بد حال و با شرایط نگران کننده محسوب می شود. ما که عضو کوچک جامعه پزشکی محسوب می‌شویم دچار استرس و شرایط خیلی دشوار و خاص و اوج خستگی و دلهره می‌شویم که باید این ها را زیر ماسک روی صورت و زیر نقاب وجدانمان پنهان کنیم و با خونسردی تمام شادی و امید را به بیماران و خانواده هایشان منتقل کنیم تا مبادا نگرانی درونی ما به دیگران منتقل شود.

بدلیل شرایط خاص و قدرت سرایت بالای این ویروس ناشناخته ناچاریم لباس مخصوص و شیلد و ماسک و عینک و دیگر تجهیزات استفاده کنیم. کار در این شرایط خیلی دشوار هست و گاهی فرصت و شرایط حتی برای خوردن یک لیوان آب را هم نداریم. چند تن از همکاران عزیزمان را در سراسر کشور از دست دادیم و چند تن هم با این بیماری دست و پنجه نرم می کنند که برای همه آنها بهبودی هر چه سریعتر را آرزومندم.
نوروز امسال را اصلأ من و دیگر همکاران سفید پوش من متوجه نشدیم، در بیمارستان بودیم، از خانواده و همسر و فرزندم دور بودم ولی اینها را در راه حفظ سلامت مردم ایران زمینم به جان خریدم چرا که وظیفه من این بوده و این راه را داوطلبانه و آگاهانه انتخاب کردم.

دعایم برای دیگران این هست که همیشه تندرست و دلخوش باشند و هر چه سریعتر این بیماری از جامعه و کشورم و دنیا ریشه کن شود.

دعایم برای خودم این که اهورامزدا مراقبم باش تا بتوانم با اندیشه نیک و گفتار نیک و کردار نیک در این راه به مردم ایران زمینم خدمت کنم.

در آخر باید بگویم که کرونا ممنون که آمدی چون به ما یاد دادی که دنیا کوچیکه و خوشی و نا خوشی ما به آدمهای اطرافمان بستگی دارد و قدر زندگی ناز دانه خودمون را بهتر بدانیم.
تشکر ویژه از همسر خوبم و دختر نازنینم و خانوادم دارم که در این دوران نگران من بودند و این شرایط را تحمل کردند. به امید پیروزی در این راه