گوهربانو بهمردی، از قدیمی ترین اعضای سازمان جوانان زرتشتی(فروهر) بامداد آدینه ۱۴ شهریور ماه چشم از جهان فروبست.

گوهربانو بهمردی در سن ۹۷ سالگی در نخستین ساعات آدینه ۱۴ شهریور ماه، در بیمارستان دار فانی را وداع گفت. وی بیش از نیمی از عمرش را به فعالیت در سازمان فروهر گذراند و سرپرستی باشگاه فروهر و کلاسهای فرهنگی و هنری را بر عهده داشت.

یکی از اعضای سازمان فروهر به مناسبت درگذشت ایشان متنی را در اختیار برساد قرار داده است که بدین ترتیب است:

«سازمان فروهر را همه با نام او می‌شناسند. امکان ندارد نام او در دنباله‌‌ی نام سازمان فروهر نیاید. انگار نام این دو و سرنوشتشان با هم گره خورده است.

گوهر بهمردی که همه ایشان را با نام گوهر خانم می‌شناسند و در خاطر دارند، همان کسی است که بیش از نیمی از عمرش را برای خدمت به جامعه و به ویژه فعالیت در سازمان جوانان زرتشتی (فروهر) گذراند. از سرپرستیِ کلاس‌های هنری و دینیِ سازمان گرفته تا باشگاه ورزشی وصال، پیک‌نیک‌ها و مسافرت‌هایی که برای مسابقات ترتیب داده می‌شد، همه و همه را اداره می‌کرد.

آن‌گونه که شناسنامه‌ی وی می‌گوید زاده‌ی یکم فروردین‌ماه ۱۳۰۲ خورشیدی در اهرستان یزد و فرزند خدابخش و مروارید گشتاسب است. تا ۲ سالگی در زادگاه خویش به سر ‌برد و پس از آن به همراه مادر به تهران آمد و به علت بیماری مادر نزد مادربزرگ و دایی خود به زندگی ادامه داد. دوره‌ی ابتداییِ خویش را در مدرسه‌ی ایرج و دوره‌ دبیرستان خود را در دبیرستان انوشیروان دادگر گذراند و توانست دیپلم خود را بگیرد.

گوهر خانم در سال ۱۳۱۹ خورشیدی با جمشید دهموبد ازدواج کرد که نتیجه‌ی این ازدواج دو فرزند به نام‌های رستم و مینا بود.

در سال ۱۳۳۵ خورشیدی همسر خود را از دست داد و یک ماه پس از این پیشامد ناگوار در بانک ملت (بانک تهران سابق) مشغول به کار شد. سرانجام با ۲۵ سال پیشینه‌ی کاری در سال ۱۳۶۰ خورشیدی با سمت معاون شعبه‌ی چهارراه استانبول بازنشسته شد.

گوهر بهمردی عضو تیم والیبال دبیرستان انوشیروان بود و همچنین در برگزاری کلاس‌ها و اردوهای ورزش والیبال در دبیرستان انوشیروان دادگر با مربی آن زمان خانم پارینه همکاری می‌کرد و به ورزش علاقه‌ی بسیاری داشت. در سال ۱۳۴۹ خورشیدی به مدت ۳ سال در شورای داوری و خانه‌ی اصناف منطقه هفت تهران به همراه روانشادان رستم زرتشتی، هرمزدیار هرمزدیاری و جهانگیر پیرغیبی مشغول به کار شد. همزمان با گشایش سازمان زنان زرتشتی در سال ۱۳۲۹ خورشیدی، گوهر خانم به این سازمان پیوست و در کلاس‌های خیاطی، آشپزی، آداب معاشرت و ورزش شرکت کرد. پس از آن‌ که سازمان فروهر به ساختمان فعلی (خیابان ویلا) نقل مکان کرد، فرزندانش را به کلاس‌های این سازمان می‌برد و در این میان بود که به سفارش روانشاد جهانگیر پیرغیبی در پیک‌نیک‌ها و مراسم سازمان شرکت می‌کرد. جرقه‌های نخستین فعالیت‌ها و همکاری‌های وی با سازمان در اینجا زده شد. سرپرستی تیم بسکتبال سازمان فروهر را حدودا در سال ۱۳۵۲ خورشیدی به عهده گرفت و پس از انقلاب که باشگاه وصال رسمیت یافت و در یک مکان جداگانه آغاز به فعالیت کرد، مسوولیت باشگاه فروهر و کلاس‌های هنری سازمان را عهده‌دار شد. به جز بسکتبال، سرپرستی همه‌ی تیم‌های ورزشی سازمان فروهر مانند والیبال، کاراته، کنگ فو، ژیمناستیک، بدنسازی، صخره‌نوردی و تیراندازی نیز بر دوش گوهرخانم بود. وی به مدت ۲۰ سال در برگزاری کلاس‌های هنری سازمان فروهر با مربیان آن زمان همکاری کرد و در برپایی آن کلاس‌ها بسیار کوشید ولی با زیاد شدن فعالیت‌های باشگاه به شکل تمام وقت در باشگاه فروهر به کار خود ادامه داد. سرانجام پس از ۶۰ سال فعالیت اجتماعی به علت ناتوانی و کهولت سن ادامه راه را به دیگر جوانان زرتشتی سپرد.

گوهر خانم همیشه و در همه حال این سخن را بر لب داشت که سازمان فروهر خانه‌ی دوم وی بوده است؛ همان‌گونه که جوانان و هموندان این سازمان نیز وی را مادر خود می‌دانسته‌اند. وی دوستدار ورزش، جنب‌وجوش و تحرک بود و تا واپسین لحظه‌های عمر خویش دست از فعالیت نکشید.»

تارنمای برساد درگذشت گوهر خانم بهمردی را به خانواده آن روانشاد و هموندان سازمان فروهر آرامش باد می گوید، روانش شاد و بهشت بهره اش باد.

 

در این زمینه بخوانید:

جشن بهار نودمین سال گوهر بهمردی