بابک شهریاری، هموند هیات مدیره گردش ۴۴ انجمن زرتشتیان تهران است، وی عضو کمیسیون خدمات و مسئول آرامگاه قصر فیروزه است و در گزارشی به فعالیتهایی که اخیرا در آرامگاه قصر فیروزه انجام شده پرداخته است:

آرامگاه زرتشتیان  واقع در منطقه قصر قیروزه از سالهای پیش مورد بهره برداری همکیشان قرار داشته است. موقوفه قصر فیروزه منطقه ای بس وسیعتر از آرامگاه و باغ شهدای زرتشتی را شامل می شود، این منطقه به علت شرایط آب و هوایی و چشم انداز زیبایی که نسبت به شهر تهران دارد در سالهای دور به عنوان تفریح‌گاه مورد استفاده همکیشان بوده که در سالهای اخیر به دلایل متعدد این نحوه بهره برداری از آن کمتر صورت می پذیرد.

علاوه بر چند صد هکتار زمین دو رشته قنات نیز به این موقوفه تعلق دارد که ارزش غیر قابل وصفی دارند.

آرامگاه قصر فیروزه از بنیاد با خیراندیشی همکیشان بنا نهاده شده است و همچنان مورد حمایت همکیشان قراردارد. با مراجعه به سنگ بنای هر یک از  ساختمانها و ابنیه ای که در آن احداث گردیده به تعلق خاطر خیراندیشان زرتشتی از گذشته تا امروز به این مکان پی می بریم.

در چند سال اخیر که مسئولیت این مجموعه از سوی کمسیون خدمات به عهده اینجانب گذاشته شده سعی بر آن داشته ام که با کمک حامیان این مجموعه و رایزنی با ایشان کمکهای خیراندیشان را بصورت هدفمند هدایت نمائیم تا هر چه بیشتر به کارآمدی آن مجموعه کمک شود.

از این میان می توان به کابل‌کشی و احداث تابلو برق در محوطه اشاره کرد که با ایجاد این زیرساخت موفق به جلب کمک خیراندیشان در جهت تهیه یک دستگاه بتن ایر برای ساخت قطعات بتنی مقبره ها و دو دستگاه کمپرسور برقی برای حفر مقبره ها شدیم این ماشین الات منجر به کاهش نیاز به نیروهای کارگری گردیده و باعث شده ایشان بصورت کارآمدتری در نگهداری مجموعه بکار گمارده شوند.

اصلاح مسیر جوب ها و احداث حدود ۳۰۰ متر طول لوله کشی پلی اتیلن برای هدایت آب از دیگر اقداماتی است که در جهت بهره وری بهتر از نیروهای کارگری به عمل آمده بطور نمونه ساخت تعدادی گلدان بتنی توسط کارگران مجموعه برای زیبا سازی محوطه بخشی از این بهره وری است.

یکی از چالشهایی که تقریبا کلیه ساختمانهای انجمن با آن مواجه هستند فرسودگی آنها است. این ساختمانها در گذشته های دور توسط خیراندیشانی اهدا گردیده اند که با نام آن خیراندیش یا نامی که او پسندیده نامیده می شوند. از یکسو بازسازی یا نوسازی این ساختمانهای فرسوده اجتناب ناپذیر است و از سوی دیگر هزینه ای که برای این مهم باید انجام شود کسر قابل توجهی از ارزش فعلی اینگونه املاک و ساختمانها است. مجموعه قصر فیروزه از معدود اماکنی است که موفق به جذب کمک خیراندیشانی گردیده که ساختمان وقف شده دیگران را بازسازی و نوسازی اساسی کرده اند.

ساختمان پاکشورخانه کاملا مرمت گردیده و همچنین توسط همان خیراندیش آشپزخانه قصر بصورت شایسته و آبرومندی بازسازی شده که جای تشکر و قدردانی از ایشان را دارد. همت بلند ایشان مشوق خیراندیش دیگری بوده که در مجموعه پاکشورخانه در حال ساخت تاسیساتی برای دخالت هرچه کمتر دست در امر پاکشوری و رعایت بهداشت فردی است که از ایشان نیز سپاسگزار هستم.

از دیگر اقداماتی که توسط خیراندیشان در حال پیگیری است ساخت یک دستگاه زباله سوز برای معدوم کردن بهداشتی البسه و سایر لوازم فوت شدگان است که قرین منت این صنعت کار جامعه زرتشتی نیز هستیم.

همچنین یک در خروجی در اطاق محل آخرین دیدار با  وروون کارگذاشته شد که بسیار کارآمد است.

باغ روبروی آرامگاه که محل پذیرایی همکیشان پس از خاکسپاری است مدتها است که با شیوع کرونا عاری از رفت آمد شده، علاوه بر حضور سارقان، امکان هرگونه خرابکاری نیز در آن نامحتمل به نظر نمی رسید که با کمک خیراندیشی ارجمند این مکان به دوربین مدار بسته مجهز گردید به نحوی که دوربین ها از داخل دفتر سرپرست آرامگاه قابل کنترل هستند.

البته قابل ذکر است که باغ آرامگاه نیز قبلا توسط یکی از خیراندیشان جامعه به دوربین مداربسته مجهز شده بود و لذا در حال حاضر هر دو مجموعه به دوربین مجهز هستند.

یکی از مشکلاتی که در طی سالیان گذشته و تمام ادوار انجمن با آن مواجه بوده آمبولانس و مهمتر از آن راننده آمبولانس برای حمل درگذشتگان بوده. این مشکل یک واقعیت پنهان دارد و مانند کوه یخی است که فقط قله آن دیده می شود. شاید به نظر برسد که با داشتن یک آمبولانس(که انجمن دارد) و استخدام یک راننده(که انجمن آگهی بدهد) مشکل حل می شود. در حالی که چنین نیست اولا چندین آگهی دادیم و همکیشان استقبال نکردند و مهمتر اینکه شغل رانندگی آمبولانس با توجه به ماهیت آن ۳۶۵ روزه است و ۲۴ ساعته. اگر ۲۴ ساعته آن را به ۸ ساعت تقلیل بدهیم با این وجود حداقل به دو نفر راننده احتیاج داریم که با توجه به نیاز هر کدام به مرخصی بتوانند حتما ۳۶۵ روز سال را پوشش بدهند و البته با توجه به خرابی اتومبیل و استهلاک و… حداقل به دو دستگاه آمبولانس نیاز داریم. در واقع برای ارائه خدمات بدون دغدغه و بیست و چهار ساعته باید حداقل ۳ نفر راننده و دو دستگاه آمبولانس داشته باشیم و این امکاناتی است که یک جامعه با تعداد نفوس بیش از یکصد هزار نفر را ساپورت میکند لذا انباشت چنین پتانسیلی متناسب با جمعیت قلیل ما نیست. این مشکل پنهان باعث شد که بنا به پیشنهاد یکی از حامیان دلسوز قصر فیروزه با شرکتی که بیش از ده دستگاه آمبولانس در اختیار دارد و خدمات به بهشت زهرا و آرامگاه ارامنه و… نیز می دهد توافق کنیم که هر ساعت شبانه روز و هر روز از هفته و در هر نقطه از استان تهران و البرز به ما خدمت رسانی بکنند. با توجه به آمار درگذشتگان جامعه که هر ماه حدود ده نفر می باشد، این روش به نظر مطلوب می رسد. گرچه منتقدانی نیز دارد.

از آنجا که زمین ارامگاه وقف گردیده لذا زمین قبرها قابل خرید یا فروش نیست و هزینه هایی که انجمن از بازماندگان دریافت می کند بابت هزینه های کارگری و مصالح مصرفی بکار رفته است که با توجه به نگهداری سالیانه فضای سبز منطقه و هزینه های لایروبی قنات و… معمولا این مجموعه با کمک مالی انجمن سرپا می ماند. در طی سالیان اخیر شرایطی پیش آمده که در گذشته متصور  نبوده، آنهم عبارت از درخواست همکیشان برای دفن خاکستر بستگانشان است. این بستگان یا وصیت کرده اند و یا آرزو داشته اند که به خاک وطن بازگردانده بشوند و از آنجا که اختصاص سنگ قبر به خاکستر ایشان به معنای اشغال شدن زمینی بود که کمبود مساحت آن نگران کننده است و همچنین پاره ای دیگر ازدلایل، باعث شده بود که به این خواسته همکیشان از طرف کنکاش موبدان و انجمن زرتشتیان تهران روی خوش نشان داده نشود. تا اینکه برای طرح های آبیاری نیاز به نقشه برداری آرامگاه احساس شد،  لذا با پیمایش نقطه به نقطه این محوطه چند هکتاری متوجه شدم زون های متعددی وجود دارد که امکان خاکسپاری خاکستر و نصب سنگ یادبود در آنها وجود دارد بدون آنکه از مساحت مفید قبرستان بکاهد. از این رو موافقت انجمن و کنکاش محترم موبدان اخذ گردید و این مهم به انجام رسید. هزینه دریافتی از این همکیشان کمک مهمی برای پیشبرد اهداف خیریه در هازمان زرتشتی می باشد. تا بحال خاکستر سه نفر از همکیشان در این مکان دفن گردیده.

بدون شک نقایص بسیار هستند و می توان کیفیت خدمت رسانی به همکیشان را بیش از این ارتقاء داد و به همین دلیل ما حامیان قصرفیروزه همواره شنوای پیشنهادات هستیم و دست کسانی را که به حمایت دراز می شود را به گرمی می فشاریم.

بابک شهریاری – اردیبهشت ۱۴۰۰

با پوزش از آقای بابک شهریاری که این گزارش را در ماه اردیبهشت ارسال کردند و با تاخیر فراوان منتشر شد.