جامعه زرتشتی در روزهای گذشته افلاتون یزدانی و افلاتون سهرابی، دو چهره تاثیر گذار و اجتماعی خود را از دست داد. نخستین فرهادی، مدیر بنیاد فرهنگی جمشید، به یاد این دو افلاتون، نوشته ای را در اختیار سایت برساد گذاشته است که می توانید آن را در ادامه مطلب بخوانید:

 

به نام و یاری اهورامزدا
از شمار دو چشم یک تن کم
وز شمار خرد هزاران بیش
در هنگامه نوروز و شادباش‌های نوروزی که در ترس و نگرانی و قرنطینه می‌گذرد تنی چند از هم‌کیشان گرامی و نازنین خود را از دست دادیم و شماری هم در بستر بیماری و به‌گونه‌ای در بدحالی به سر می‌برند و این برای جامعه زرتشتی ناگوار و زیان است.
ما در این میان دو “افلاتون” را از دست دادیم، روان‌شان به مینو شاد باد.
با این دو تن در همایش انجمن‌ها آشنا شده بودم.
موبد افلاتون یزدانی فرنشین انجمن زرتشتیان کوچه بیوک که دوشنبه ۲۶ اسفند ماه ۱۳۹۸ درگذشت. او مردی بسیار آرام، باتدبیر ، بااخلاق و مهربان بود. همیشه با صدای آرام و با آرامش گفت‌وگو می‌کرد و پیشنهادها و نکات ارزشمند خود را برای همگان بازگو می‌کرد و احساس خوبی را به نشست انجمن‌ها می‌داد. جایش سبز و یادش گرامی
و دیگری، افلاتون سهرابی فرنشین انجمن زرتشتیان شیراز که بامداد سه‌شنبه ۵ فروردین ماه ۱۳۹۹ به مینو شتافت.
او مردی بود با استواری و اعتمادبه‌نفس بالا و شجاعتی به‌یادماندنی. او یک سخن‌گوی بااقتدار بود و پای حرف‌هایی که می‌زد، ایستادگی داشت. شخصیت او بسیار ویژه و در مورد همه کارها مصمم و پای‌فشار بود.
او مردی نیک و راستگو وقانونمند بود‌ و آشکارا کمبودش در هازمان زرتشتی و به‌ویژه در بین هم‌کیشان شیرازی خیلی خیلی به چشم خواهد آمد. روانش به مینو شاد و گروسمان‌نشین باد. یاد و نامش گرامی باد.
امید که دیگر شاهد چنین هنگامه‌های ناگوار در هازمان ارزشمند خود نباشیم.
به امید بهروزی و به کامه زیستن همکیشان گرامی.
همکیش خوبم آرام باش! درست می‌شود …
نه هیچ شبی و نه هیچ زمستانی همیشگی نیست!
آفتاب می‌تابد،
شاخه‌ها جوانه می‌زنند و تمامِ شکوفه‌های در انتظار، متولد خواهند شد …
هیچ ابری تا همیشه در مقابلِ مهتاب نمی‌ایستد و هیچ ماهی تا همیشه در حصار نمی‌مانَد..
نور، سپاه سیاهی را می‌درد، حتی اگر به قدرِ روزنه‌ای باشد
و بهار؛ هزارهزار زمستان را سبز می‌کند،
روزهای سخت رو به پایان است، آرام باش …