منوچهر طیاب مستندساز برجسته سینمای ایران، که در سال ۱۳۷۶ نیز مستندی در مورد زرتشتیان ساخته بود، دار فانی را وداع گفت.
به گزارش ایسنا منوچهر طیاب، بامداد روز چهارم شهریور ماه در بیمارستانی در شهر وین اتریش درگذشت، وی چند ماهی بود که به دلیل بیماری سرطان بستری بود.
وی در سال ۱۳۱۶ در تهران دیده به جهان گشود، دانشآموخته رشته معماری در دانشگاه فنی وین و فارغالتحصیل کارگردانی سینما و تلویزیون از دانشکده سینمایی آکادمی دولتی موسیقی و هنرهای نمایشی اتریش است.
منوچهر طیاب از سال ۱۳۴۲ و در زمانی که هنوز سینمای مستند ایران پا نگرفته بود با ساخت فیلم «سفال» به مستندسازی روی آورد و در ۵۷ سال اخیر، نزدیک به ۱۰۰ فیلم ارزشمند میراث فرهنگی و تاریخی را کارگردانی کرده است.
همچنین به گزارش مجله بخارا، وی سرپرست رشته سینماتوگرافی و عکاسی دانشکده علوم ارتباطات اجتماعی تهران، عضو هیئت داوران سازمان یونسکو در جشنواره بین المللی فیلم های کوتاه کراکو، لهستان بوده است و در سالها فعالیت مستمر جوایز فراوانی کسب کرده که برخی از آنها عبارتند از:
۱) جایزه دلفان نقره ای برای فیلم سرامیک از جشنواره بین المللی فیلمهای مستند و آموزشی ، تهران
۲ ) دریافت دیپلم افتخار برای فیلم مسجد جامع اصفهان از جشنواره بین المللی فیلم برلین
۳) کسب دیپلم افتخار برای فیلم ریتم از جشنواره بین المللی فیلم وین
۴) « همراه با باد در دل تنهایی کویر» یکی از هفت فیلم مستند انتخابی منتقدان فیلم اروپا در جشنواره بین المللی سینمای مستند شهر ترنتو، ایتالیا .
وی خالق آثاری چون «زاگرس، گاهواره تمدنی کهن»، «دریای پارس» و «ایران سرزمین ادیان» است و فیلم های بسیاری در مورد فرهنگ ایرانی ساخته است. همچنین در سال ۱۳۷۶ وی فیلم مستند «و آنگه روان جهان گله کرد»را درباره زرتشتیان یزد و مراسم آیینی در پیرسبز ساخت، این فیلم ۲۵ دقیقه ای، جایزه بخشی جنبی دومین جشنواره سینمای مستند کیش در سال ۱۳۷۹ را از آن خود کرد.
به دنبال درگذشت این هنرمند شناخته شده ایرانی، انجمن صنفی کارگردانان سینمای مستند در پیامی اینگونه نوشت: «انجمن صنفی کارگردانان سینمای مستند، درگذشت یکی از برجستهترین کارگردانان سینمای ایران را به خانوادهٔ سینمای مستند و بستگان ایشان تسلیت میگوید. بیگمان نام و یادشان در فرهنگ ایرانزمین جاودان خواهد ماند.»
