سپیده دم روز بعد از آتش افروزی هیرومبا، همچنان گرما و حرارت آتش هیرومبا احساس می شود. موبد ماهیار دهموبد، آتشبند و خادم آتشکده شریف آباد، پیش از برآمدن آفتاب، دوشنبه ۲۷ فروردین ماه ۱۴۰۳، به آتشکده آمده و پس از آب پاشی محوطه شاه ورهرام ایزد، آفرینگان و بوی خوش را مهیا می سازد.
در ادامه زرتشتیان شریف آبادی با مجمر خالی آتش در دست، روانه اتشکده می شوند و بر اساس رسمی دیرینه چند تکه از زغال های به جا مانده از آتش هیرومبای شب قبل را در داخل مجمر آتش گذاشته و روانه خانه می شوند. در خانه با برافروختن آتشی دیگر و اضافه نمودن به آتش هیرومبا، آتش خانه را با آتش هیرومبا هم پیوند می کنند و پس از ریختن بوی خوش، مجمر آتش را در همه جای منزل می گردانند تا بوی خوش همه جای خانه را فرا بگیرد. سپس با مجمر آتش در دست به سمت آتشکده روانه می شوند. در آتشکده، موبد چند تکه از زغال آتش را برداشته و به آفرینگان بزرگ آتشکده منتقل می سازد. در ادامه نیز زرتشتیان در شاه ورهرام ایزد با اوستاخوانی به نیایش اهورامزدای یکتا می پردازند.
