احترام به درگذشتگان و یادآوری خاطره درگذشته یکی از رسوم منحصر به فرد زرتشتیان است که ما به آن افتخار می کنیم. دیروز روز خاکسپاری آزاده عزیز “مهربان نوشیروانی” بود، که در جوانی بیش از ۴ سال از عمر خود را در رنج و عذاب برای دفاع از خاک وطن و آبروی جامعه گذراند.
آزاده عزیز با مظلومیت و بدون حضور عضوی از انجمن و حتی بدون وسیله نقلیه عمومی برای رفت و آمد همکیشان و فقط با حضور تعداد کمی از اقوام نزدیک به خاک سپرده شد.
آیا بدرقه شایسته آزاده عزیزمان، وظیفه انجمن نبود؟
آیا یک دستگاه اتوبوس جلوی آتشکده حق همکیشان نبود؟
خانواده دلسوخته روانشاد “مهربان نوشیروانی” در روز بدرقه با حضور تک تک همکیشان، تسلی خاطر می گرفتند، که میسر نشد و این واقعه ای بسیار تلخ و اندوه بار بود.
آیا از یاد بردن افراد از جان گذشته و بی توجهی به جایگاه شان، الگوی مناسبی برای کودکان و جوانان جامعه است؟افسوس….
روان “مهربان نوشیروانی “عزیزمان در نور آرامش و راهش روشن باد.
گفتنی است آیین پرسه آن روانشاد از ساعت ۲ تا ۴ پسین آدینه ۹ شهریور ماه ۱۴۰۳ برابر با گوش ایزد، در سالن ایرج تهران برگزار می شود.
